Ορεινή Αιγιάλεια

Οι ΠΛΑΓΙΕΣ της ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ αποτελούν το ήμισυ περίπου της Βορεινής πλευράς της Πελοποννήσου. Όσον αφορά τον παραθαλάσσιο άξονα, ξεκινούν από την Αιγείρα-Ακράτα και φθάνουν στο Λόγγο-Λαμπίρι. Η αμπελουργική ζώνη αναπτύσσεται από τις χαμηλές πλαγιές του άξονα αυτού και ανεβαίνει προς τις κορυφές των μεγάλων βουνών που την περικλείουν δηλαδή το Χελμό, το Παναχαϊκό και τα παρακλάδια τους. Πολλά ποτάμια κατεβάζουν τα νερά από τα βουνά αυτά και από τη κεντρική Πελοπόννησο προς τον Κορινθιακό κόλπο σχηματίζοντας έτσι ξεχωριστές πλαγιές και οροπέδια. Ο Βουραϊκός είναι ο πιο γνωστός από τους ποταμούς γιατί δημιουργεί στο διάβα του πανέμορφα φαράγγια και γεωλογικά μορφώματα (περιοχή Natura) ενώ την πορεία του παρακολουθεί το οδοντωτό τραινάκι που ανεβαίνει, διασχίζοντας την Αιγιάλεια, προς τα Καλάβρυτα.


Οι πλαγιές της Αιγιάλειας έχουν μοναδική ομορφιά καθώς αποτελούν κατάφυτα τοπία-μπαλκόνια πάνω από τον Κορινθιακό Κόλπο. Ταυτόχρονα είναι μια από τις πιο ενδιαφέρουσες αμπελουργικές ζώνες του κόσμου (Στ. Κουράκου, επίτιμος πρόεδρος του O.I.V.) για τους εξής λόγους:

  • Είναι από τις λίγες περιοχές στην Ελλάδα που έχουν βορεινή έκθεση (λόγω του ρήγματος του Κορινθιακού Κόλπου).
  • Διαθέτουν γόνιμα εδάφη από τις παλιές γεωλογικές προσχώσεις τα οποία στραγγίζουν καλά λόγω της κλίσης των.
  • Το υψόμετρο των αμπελώνων (500-1050 μέτρα) παίζει ουσιαστικό ρόλο στην ποιότητα των προϊόντων.
  • Έχουν πίσω από τις πλάτες τους, προς το Νότο, τα βουνά που αναφέραμε και τα οποία αποτελούν αξεπέραστο φράγμα για τους ζεστούς νοτιάδες και την καυτή τους ανάσα, οι οποίοι ανεβαίνουν από την Αφρική τους καλοκαιρινούς μήνες
  • Αξιοποιούν τις βροχές της Δυτικής Ελλάδας, καθώς και το κλίμα του Κορινθιακού Κόλπου (που αναφέρεται στους παλιούς ναυτικούς χάρτες ως πόλος έλξης βαρομετρικών χαμηλών).
  • Οι κάτοικοι της περιοχής έχουν αναπτύξει μια πειθαρχία ποιότητας από την μακραίωνη καλλιέργεια της μαύρης σταφίδας η οποία λιάζεται στον ήλιο και ως εκ τούτου προϋποθέτει σφριγηλούς καρπούς και μικρές αποδόσεις.


 

Η μαύρη σταφίδα της περιοχής για τους ίδιους λόγους έχει την φήμη (και την τιμή) της καλύτερης σταφίδας στον κόσμο, Π.Ο.Π. Vostizza που είναι παλιά ονομασία της πόλης του Αιγίου.


Για τους ίδιους επίσης λόγους η εφαρμογή βιολογικών αρχών στην καλλιέργεια του αμπελιού είναι εύκολη και πολύ διαδεδομένη.

 

Τα διάφορα αμπελοτόπια της Αιγιάλειας διακρίνονται μεταξύ τους τόσο από τα ξεχωριστά μεσοκλίματα, από τη διαφορετική σύσταση (χημική και μηχανική) των εδαφών τους όσο και από την διαφορετική φινέτσα και χαρακτήρα των οίνων που παράγουν. Όλοι όμως οι οίνοι έχουν ικανή και σφριγηλή οξύτητα, σύνθετα φρουτώδη αρώματα μ’ ένα σταθερό υπόβαθρο εσπεριδοειδών καθώς και ένα ορυκτό χαρακτήρα στη γεύση που δημιουργούν την ξεχωριστή προσωπικότητα τους.